จุดจบของคนไม่พูดกาน
เมื่อเราสองคนไม่ยอมพูดกัน ยิ่งนานนับวัน
สองเราเริ่มเปลี่ยน 
เปลี่ยนจากคนที่เคยคุ้นเปลี่ยนไปเริ่มห่างหาย
ต่างคนคิดไปว่ามีเรื่องราว
ต่างใจคิดกันไปเองทุกอย่าง ต้องไกลห่าง
เปลี่ยนแปลงความรักเป็นความเฉยชา
ยิ่งวันที่มีความหมาย
กลับกลายเป็นวันที่ดูไรค่า
..เมื่อเธอก็ทำไม่พูดจา และฉันก็ทำเป็นเฉยชา...
แค่อยากให้เราต้องเริ่มใหม่ไม่อยากให้ใครต้องมา
เปลี่ยน
และฉันจะยอมรับเรื่องราวที่ฉันเดินหลงทาง
แค่อยากให้เราได้เข้าใจ....ไม่อยากให้เราต้องเหินห่าง
ทุกๆอย่างจะมีแต่เราเคียงข้างกัน
มีเพียงแค่คำหนึ่งคำ....ที่ฉันต้องการจะพูดมัน
แต่ไม่มีวันที่จะได้พูดมันอีกเลย

นี่คือตอนจบของคนไม่พูดกัน...ยิ่งนานก็ยิ่งเหินห่าง
มีแต่วันเวลาที่สูญเปล่า.....
เพราะความไม่เข้าใจกานแค่นิดเดียว
จึงทามให้เราทะเลาะกาน
และไม่มีวันที่เราจะย้อนเวลากลับคืน
ความรักที่มาจากความไม่เข้าใจบางทีก็มีความหมายกว่าการ
++แกล้งเข้าใจมัน++