จุดจบของคนไม่พูดกาน

เมื่อเราสองคนไม่ยอมพูดกัน  ยิ่งนานนับวัน

สองเราเริ่มเปลี่ยน

เปลี่ยนจากคนที่เคยคุ้นเปลี่ยนไปเริ่มห่างหาย

ต่างคนคิดไปว่ามีเรื่องราว

ต่างใจคิดกันไปเองทุกอย่าง  ต้องไกลห่าง

เปลี่ยนแปลงความรักเป็นความเฉยชา

ยิ่งวันที่มีความหมาย

กลับกลายเป็นวันที่ดูไรค่า

..เมื่อเธอก็ทำไม่พูดจา  และฉันก็ทำเป็นเฉยชา...

แค่อยากให้เราต้องเริ่มใหม่ไม่อยากให้ใครต้องมา

เปลี่ยน

และฉันจะยอมรับเรื่องราวที่ฉันเดินหลงทาง

แค่อยากให้เราได้เข้าใจ....ไม่อยากให้เราต้องเหินห่าง

ทุกๆอย่างจะมีแต่เราเคียงข้างกัน

มีเพียงแค่คำหนึ่งคำ....ที่ฉันต้องการจะพูดมัน

แต่ไม่มีวันที่จะได้พูดมันอีกเลย

นี่คือตอนจบของคนไม่พูดกัน...ยิ่งนานก็ยิ่งเหินห่าง

มีแต่วันเวลาที่สูญเปล่า.....

เพราะความไม่เข้าใจกานแค่นิดเดียว

จึงทามให้เราทะเลาะกาน

และไม่มีวันที่เราจะย้อนเวลากลับคืน

ความรักที่มาจากความไม่เข้าใจบางทีก็มีความหมายกว่าการ

++แกล้งเข้าใจมัน++